Taekwondo już od lat uchodzi za narodowy sport i sztukę walki w Korei. Początkowo stworzona do celów militarnych , obecnie jest już pełnoprawną dyscypliną olimpijską (podobnie jak zapasy w stylu klasycznym). Nazwa taekwondo składa się z trzech fonetycznych elementów, charakterystycznych dla koreańskiej wymowy. Tae oznacza stopę, kwon – pięść, natomiast do- sztukę lub metodę wyrażającą osiągnięcie pewnego stanu intuicji w zachowaniu.
Największymi światowymi organizacjami taekwondo są obecnie Międzynarodowa Federacja Taekwondo (ITF) oraz Światowa Federacja Taekwondo (WTF). Oprócz nich funkcjonuje jeszcze mnóstwo pomniejszych zrzeszeń i narodowych federacji, które powstały wraz z popularyzacją tej sztuki walki. Takie organizacje istnieją również w Polsce.
Stopień zaawansowania i umiejętności zawodników uprawiających taekwondo określają zdobywane przez nich pasy. W tej materii mamy do czynienia z 10 stopniami uczniowskimi i z taką samą ilością mistrzowskich, spośród których najwyższy jest dziesiąty dan. Obrazowo stopnie te przedstawiane są za pomocą belek w postaci cyfr rzymskich naszytych na czarnym pasie.
Tradycyjna strukturę taekwondo możemy podzielić na ćwiczenia i układy formalne, walkę wolną kyorugi, techniki samoobrony honsinsul oraz techniki rozbijania twardych przedmiotów kyokpa. Podstawę stanowią tutaj umiejętności techniczne zawodników oraz system założeń filozoficzno-moralnych.